Ruta “Historia das rúas de Moaña”

Ao longo do Antigo Réxime, a pequena nobreza rural galega tiña na posesión da terra o seu principal e case exclusivo xerador de recursos económicos cos que logo gozaba dun indiscutible prestixio social. Foi xa no século XVI cando comezaron a xurdir as grandes casas fidalgas galegas. Mediante ventaxosos acordos coas institucións eclesiásticas e a nobreza titulada, estas novas elites conseguían unha serie de terras que logo cedían ao campesiñado a cambio dunha renda máis elevada mediante un contrato de foro. A transmisión do patrimonio familiar facíase por completo a un só fillo, polo xeral ao primoxénito varón, en forma de morgado e isto permitía manter case sen fisuras e durante varios séculos todo o poderío acumulado pola liñaxe. Ademais, este patrimonio podía verse incrementado mediante compras ou vantaxosos matrimonios endogámicos, algo moi común nese estrato social. Un caso que nos serve para ilustrar esta política hereditaria mediante morgados é o da “Casa do Rosal”, concretamente imos centrarnos na unión matrimonial de D. Álvaro Suárez de Deza e Dna. Constanza López de Romai, que viviron entre finais do século XVII e principios do XVIII.
Dona Dolores López Saavedra e o seu marido Don Luis López Guitián. Señores da casa do Rosal retratados por José Gil en 1907.

A Casa fidalga do Rosal

Ao longo do Antigo Réxime, a pequena nobreza rural galega tiña na posesión da terra o seu principal e case exclusivo xerador de recursos económicos cos que logo gozaba dun indiscutible prestixio social.

Foi xa no século XVI cando comezaron a xurdir as grandes casas fidalgas galegas. Mediante ventaxosos acordos coas institucións eclesiásticas e a nobreza titulada, estas novas elites conseguían unha serie de terras que logo cedían ao campesiñado a cambio dunha renda máis elevada mediante un contrato de foro.

A transmisión do patrimonio familiar facíase por completo a un só fillo, polo xeral ao primoxénito varón, en forma de morgado e isto permitía manter case sen fisuras e durante varios séculos todo o poderío acumulado pola liñaxe.

Ademais, este patrimonio podía verse incrementado mediante compras ou vantaxosos matrimonios endogámicos, algo moi común nese estrato social.

Un caso que nos serve para ilustrar esta política hereditaria mediante morgados é o da “Casa do Rosal”, concretamente imos centrarnos na unión matrimonial de D. Álvaro Suárez de Deza e Dna. Constanza López de Romai, que viviron entre finais do século XVII e principios do XVIII. … Ler máis

Ler máis »

Eduardo Pérez Calvar, “Leta”

Seguro que paseando por Moaña reparastes algunha vez nun busto que se atopa diante dun edificio na zona da Xunqueira. Trátase do “Busto de Leta”, unha escultura na honra de D. Eduardo Pérez Calvar “Leta”, unha persoa emprendedora, loitadora e visionaria que ao longo da súa vida converteuse nunha figura moi relevante na sociedade moañesa da súa época. … Ler máis

Ler máis »

José Pazó Rodríguez, artífice da aventura oceánica de moitos moañeses

Desde o seu posto no consello de administración da Compañía Transatlántica Española, o moañés José Pazó Rodríguez tivo a oportunidade de enrolar a unha importante cantidade de traballadores da súa vila, procedentes sobre todo da precaria pesca de baixura, o que facilitou a transformación económica e social de Moaña, que pasaría de ser unha aldea mariñeira a unha cidade litoral. … Ler máis

Ler máis »

Subscríbete ao noso boletín!

Cada venres mandarémosche un correo con cousiñas interesantes complementarias ás nosas rutas.

Ao subscribirte, aceptas recibir os nosos correos informativos e aceptas a nosa Política de Privacidade. Podes darte de baixa en calquer momento

Empregamos cookies para asegurar unha mellor experiencia de navegación neste sitio web.    Ver Política de cookies
Privacidad